ΠΩς ΕΓΙΝΕ ΚΙ ΕΜΕΙΝΑ ΒΛΑΚΑΣ… Ενώ
ο φίλος μου ο πρωταθλητής ΑΝΤΩΝΗΣ…
**************************(*********************
** Που και που με πιάνουν τύψεις για τα “αλήτικα” εφηβικά μου χρόνια…
Έτσι και τώρα δεν σαν κρύβω συγκινήθηκα που είδα -όχι πως δεν το ήξερα – πόσο ψηλά έφτασε ο πρωταθλητής και επί σειρά ετών συναθλητής μου στην εθνική ομάδα ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΟΥΝΑΔΗΣ. 
*** ΌΤΑΝ πηγαίναμε ταξίδια με την εθνική ομάδα στο εξωτερικό η για αγώνες με το Γυμνάσιο Καλλιθέας, ,ο Αντώνης με είχε δίπλα του…
* Μόλις έλεγα κανένα μπινελίκι έβαζε το χέρι του – που ήταν σαν φτυάρι – και μου έκλεινε το στόμα. Δεν ανεχόταν καμία βρισιά… Κι εγώ όλο του την έκανα…
*** Εμείς αλητεύαμε, εκείνος διάβαζε…
* ΚΑΙ φυσικα χαρηκα΄
* ΟΤΑΝ έλαβα μια πρόσκληση απο την ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ ΝΑ ΠΑΡΑΒΡΕΘΩ.κλπ……
* Και σκέφθηκα…
* ΡΕ που στο διάλο ανακάλυψαν την …ΑΞΙΑ μου…
* Και ήταν η δεύτερη φορά, Την πρωτη δεν πήγα, θα… πνιγόμουν απ’ τα μυαλά .* Και την άλλη μέρα διάβασα, απο πού γλύτωσα…
{ Μεγάλη τιμητική διάκριση έλαβε ο καθηγητής του ΕΜΠ Αντώνης Κουνάδης που τον πρσκάλεσαν να δώσει διάλεξη στο Κόλτεκ της Καλιφόρνιας, στο Πανεπιστήμιο με τους περισσότερους Νομπελίστες , για τη δυναμική συμπεριφορά -λόγω κινήσεως του εδάφους -πολυσπονδυλωτών κιόνων – με εδραζόμενα επί αυτού αγάλματα…}
*** Κατάλαβε κανείς τι έγραψα, και τι έλεγε εκεί, ο Αντώνης που είναι είναι μέλος επτά ξένων Ακαδημιών και διδάκτορας τριών Πανεπιστημίων.. Εγώ ΟΧΙ.
* ΤΩΡΑ που με ξανα κάλεσαν, ήταν που τον ανακήρυξαν Πρόεδρο της Ακαδημίας….
*** Τι διάολο όλο το μυαλό εκεί πήγε, εγώ – χρόνια δίπλα καθόμουνα -τι έκανα, κράταγα ομπρέλα…